Veel kwaliteit op Meets Festival 2011

Twee jaar geleden bezocht Mijnstreekonline de tweede editie van Meets Festival. Het bleek destijds een uiterst bijzondere avond waar Heerlense bands optraden met speciale gasten. Toen stonden er 5 bands op het programma in het sjieke Auberge de Rousch. Welnu, het festival kreeg een vervolg en ook ditmaal was Mijnstreekonline van de partij!

Het aantal bands op de poster was dit jaar minder, maar slechts in aantal, want aan kwaliteit bleek deze avond geen gebrek. Een verslag van Meets 2011!

Cooder Connection


Het festival, dat onderdag gevonden heeft in het fraaie Cultuurhuis, opent met The Cooder Connection. De band heeft speciaal voor Meets een gast opgetrommeld, niemand minder dan Ron Bormans, je kent hem wel, die prettig gestoorde frontman van Network. Een rare combi? Misschien, maar zodra de eerste song bezig is krijg ik meteen een vertrouwd gevoel. Het geluid van Ron past prima in het relaxte, organische en pure geluid dat de band voortbrengt. En wat een band! Pieter Vermeulen speelt Cooder ogenschijnlijk met kinderlijke eenvoud en strooit her en der met heerlijke en soepel klinkende slides. Het publiek smult er van en raakt helemaal betoverd wanneer Angelo Bombrini zijn accordeon omhangt en het optreden naar een nog hoger niveau tilt. Zelfs voor hen die Ry Cooder niet kennen, is het onwijs smullen geblazen, want hier staat een gezelschap dat niet zomaar Cooder covers speelt, maar ze bijna letterlijk ademt. In het propvolle rokershok staat Ron Bormans na afloop nog letterlijk stoom af te blazen. Hij ontvangt, tegen wil en dank, een grote hoeveelheid complimenten. En terecht, want de frontman van Network heeft zojuist een fantastische rol gespeeld in een minstens zo goed optreden!

Broodnodig


Intussen is de benedenzaal van het Cultuurhuis flink volgelopen en de th3peratuur is na het optreden van The Cooder Connection flink gestegen. Tijd om af te koelen is er echter niet, want Broodnodig is op oorlogspad! Net als 2 jaar geleden is ook Danny Lademacher van de partij. Het lijkt alsof zijn aanwezigheid de rest van de band nog meer ontbrand, want vrijwel onmiddellijk slaat de vlam in de pan. Wat een kwaliteit staat er op dat podium te spelen! Ralph Winkler vormt het middelpunt van de enorme energie die vrijwel onophoudelijk de zaal in gestuurd wordt. Hij wordt daarbij ondersteund door Tamara en Birgit (wie kent deze dames niet van Volumia), die naast dansen en zingen ook het publiek aardig los krijgen. Ook maken zij het de gitaristen bij tijd en wijle moeilijk zich te blijven concentreren. Maar die gitaristen? Die gaan los! En hoe!! Pieter Vermeulen brengt het kookpunt tot extatische hoogte met een waanzinnig vette gitaarsolo, die meteen een vervolg krijgt door een minstens net zo idiote solo van Ladh3acher himself. Wanneer de hits van Brood vervolgens ook nog eens als warme broodjes over de toonbank gaan (denk aan Sleepin’ Bird, Rock ‘n Roll Junkie, Love You Like I Love Myself en Never be clever) kan het niet meer stuk! Het dikste kippenvell moment is er natuurlijk bij Saturday Night. Achter het drumstel slaat Robin Zalm zo’n beetje zijn ketels aan gort. Dit is rock ‘n roll, met een hele grote R! Tot de volgende show van dit gezelschap, want zo nu en dan is dat echt Broodnodig!

Mrs.HIPS


Het verbaasde me een beetje dat de “local bands” niet als afsluiter op het affiche stonden. Zeker niet wanneer het gaat om 2 bands met daarin muzikanten die toch wel tot de crème de la crème van de muziekscene genoemd mogen worden. Zou dat iets zeggen over de afsluiter? De kwaliteit lag al hoog, maar binnen enkele momenten maakt Mrs.HIPS duidelijk er nog een schep bovenop te doen. Simone Roerade blijkt een soulvolle wervelwind die binnen no-time het publiek inpakt en vervolgens een hele show weet te amuseren. Dat doet ze met haar mooie stem, haar aanstekelijke lach, maar vooral ook met aanstekelijke muziek, gespeeld door echt vakmensen. Want jeetje, wat staat daar toch allemaal op dat podium. De bassist valt vooralsnog alleen op door zijn dikke bril en zijn strakke basspel, maar wanneer hij zijn solo neemt, ontploft de zaal. Wat een solo! En dan stapt ene Loet van der Lee een stapje naar voren! Nog zo’n muzikale idioterie. Samen maken ze er een heel erg dik muzikaal feest van en zorgen ze voor een perfecte show als afsluiter van het festival.

Anna and the Shakers


Hoewel! Het is gezellig en het is duidelijk dat de tap goed gewerkt heeft. Naar huis? Of doorgaan? Een groot deel bezoekers kiest voor het laatste en ik sluit me hier bij aan. En dat blijkt een goede zet. In de kleine zaal is de afterparty begonnen en Anny and the Shakers verzorgen de muzikale omlijsting. Wat een strot heeft deze zangeres! Er hangt een nogal typische sfeer in de zaal. Publiek hangt gaar in de stoelen, maar geniet van de heerlijke soulvolle sound van dit jonge gezelschap. Wat een band zeg! Het is een prima band voor deze afterparty, maar gezien het tijdstip en de hoeveelheid tot me genomen versnaperingen is de koek toch echt op.

Meets Festival 2011 zit er op! Ik ben erg benieuwd waarmee Simon Roelofs en zijn organisatie de volgende keer mee gaan komen. Het idee om (lokale) bands en muzikanten met elkaar te mixen blijkt een prima formule en gezien het (zowel kwalitatieve als kwantitatieve) aanbod in onze regio lijkt dat nog veel mogelijkheden te hebben. We zullen het zien!

Fotoverslag

Bekijk hier het uitgebreide fotoverslag.

Tekst en foto’s: Sascha Teschner

Dit artikel is gepost in Festivals, Live, Show reviews door: Mijnstreek Online