Uit den ouden doosch part 1: The Partners

The Partners – Wars, nazism, Pollution

We waren het al jaren van plan, oude demo’s en CD’s van lokale bands opgraven om ze hier op ons platform nog eens in de spotlight te plaatsen. Velen van ons bezitten grote hoeveelheden demo’s, CD’s en zelfs vinyl van bands van weleer. De komende maanden graven we er een groot aantal voor jullie op om ze, na vele jaren weer eens de revue te laten passeren.

En eentje moet de eerste zijn. Als aftrappend redactielid heb ik het genoegen de eerste schijf uit mijn archief te trekken. Echt graven hoef ik echter niet, want de CD die ik bespreek is nooit ver weg van mijn CD speler geweest. Het is “wars, nazism, polution” van The Partners.

The Partners is voor velen onderons geen onbekende naam. Velen kennen ze nog als Nato Partners, de naam die de heren voerden voor een reeks bezettingswisselingen. The Partners opereerden vanaf midden / eind jaren tachtig vanuit de tweede punk / hardcore lichting in de Oostelijke Mijnstreek en had voor het uitbrengen van “Wars, nazism, polution” al wat demo’s gemaakt. Een klassieker is de song “Heerlen”.


Frank Hellebrand – Bunkerpop classic 2008

Daar waar de songs van oude bezetting vooral op snelle, korte en snoeiharde hardcore gebaseerd was, daar tapt de CD uit een heel ander vaatje. De CD opent met “in your darkest hour” en laat een open, bijna funky sound horen. Hier en daar klinkt er zelfs een leadje bij de gitaristen en al vlug blijven de refreintjes in je hoofd hangen. Met “crack, smack, jumping jack” zetten The Partners een nog meer funky toon, compleet met drukke drumlijntjes, slappende basgitaar en “hohoho” zanglijntjes. Her en der strooit men nog met hardcore passages, maar pas bij “politicians” is er een echte knipoog naar het verleden.

De eerste 3 songs van de plaat zijn illustrerend voor het verdere vervolg van de schijf en vooral ook voor de enorme populariteit van de band omstreeks het uitkomen van deze CD. Het diverse geluid trok niet alleen belangstelling van hardcore liefhebbers. De knipogen naar diverse stijlen zorgden voor een veel gekleurdere opkomt tijdens show en vooral ook voor flinke feestjes tijdens de shows die The Partners in die tijd deden.

Publiek ging tijdens songs als “bastard son”, “the beast in me”,”mainstreet wiseguys” en “down with apartheid” niet voor niets helemaal los. Ik herinner me circle pits, vol skinheads, punks, skaters en metalheads. Ook op de CD zijn dit regelrechte hoogtepunten met steevast krachtige en herkenbare refreinen en her en der zelfs ruimte voor gitaarsolo’s en zelfs trompetten. Wellicht nog opvallender zijn songs als “Partners”, het vrolijke ska nummer “The power of love” en de fraaie afsluiter “Now I know”. Stuk voor stuk doordachte en spannende composities die het niveau van het grote gros in die tijd ontstegen. De productie zorgt voor een heldere, transparante sound, hoewel het vergeleken met hedendaagse producties bij vlagen dun uit de verf komt. Maar juist die sound, opgenomen in de Twin Studio, zorgt voor het geluid dat afwijkt van de rammelopnames uit garages en kelders. Ook wat artwork betreft is dit een opvallend schijfje, al is het alleen al om de tenenkrommende spelling in het binnenhoesje. Ach, misschien maakt dat het schijfje nog wel sympathieker.

Na het uitbrengen van de CD verscheen er van The Partners nog een vinyl single “warmonger”, maar daarna was het snel gedaan met The Partners. De redenen waarom? Geen idee, maar feit blijft dat The Partners met de “Wars, nazism, Pollution” een waar collectors item hebben gecreëerd.

In de tweede helft van de 00’s is de band overigens nog sporadisch opgedoken. Ondergetekende zag de band toevallig eens spelen tijdens een bijeenkomst van bezoekers van een chatbox en tijdens Bunkerpop Classic in 2008. Helaas was er destijds geen plek voor songs van deze plaat en lag de nadruk op de oude demo’s. Hoewel The Partners in die tijd al ware hardcore classics gemaakt hadden is het jammer dat de setlist van weleer, gefundeerd op “Wars, nazism, pollution”, nooit meer van stal is gehaald.

Releasejaar: 1990
Beoordeling: 9
Door: Sascha Teschner

Dit artikel is gepost in CD reviews, Oude doos door: Mijnstreek Online