ALGORYTHM – HOW DO YOU TELL

Algorythm heeft de afgelopen maanden veel overuren gedraaid. Resultaat van al dit harde werk is hun eerste EP genaamd ‘How Do You Tell’, welke onlangs op ludieke wijze gepresenteerd werd gedurende een theatrale luistersessie met bijbehorende release show. Creativiteit en energie bij de vleet daar in huize Algorythm, daarom nam de band ook nog eens een videoclip op! Tijd voor de Mijnstreek Online redactie om dit schijfje aan een nader onderzoek te onderwerpen.

Het uit Hoensbroek en Sittard afkomstige Algorythm is ontstaan medio 2008. Sinds hun oprichting heeft de band legio optredens gedaan, waaronder Sjilvend Rock(t), Nieuwe Nor en wonnen ze de Mosterpop contest. Gedurende deze periode bracht de band haar eerste demo uit, welke het fundament van het schijfje zou vormen wat hier nu onder de loep ligt!
De band omschrijft haar muziek als progressieve metal/rock. Opvallend is dat deze tag weinig referentie heeft met het geen dit kwartet laat horen op deze EP. Bij een dergelijk kader denk ik eerder aan bands als Opeth, Dream Theater of Anathema. Hoe klinkt Algorythm dan wel? Ik zou het omschrijven als een hybride tussen een zware variant op Nickelback/Creed en een groovende spinoff van Metallica gedurende hun ‘Load’ periode of zoals dr Nigel zou zeggen:’Gewoon hardrokkemeziek!’

Met opener ‘I’m Not Gonna Stop’ schiet de band gelijk stevig uit de startblokken. Hakkende riffs worden afgewisseld met uptempo’s en een lekkere halftime. De zang van frontman/snarenplukker Jordy komt lekker agressief uit zijn strot en weet samen met gitarist Juul een warme deken vol met melodieën en leads te leggen over de ritmesectie. Met de productie van deze EP zit het wel snor! Duidelijk mag zijn dat hier geen sprake is van een gare demo. Wie de band al eens live aan het werk gezien heeft herkend hun sound direct terug.

Titeltrack ‘How Do You Tell’ start lekker rechttoe rechtaan, maar in het midden slaat de melancholie in vol ornaat toe om vervolgens te eindigen in een alles vernietigende stoner riff. Wellicht zijn de overgangen wat aan de hoekige kant, maar een kniesoor die daar op let! Jordy bedient zich van zowel een zuivere cleane stem alsook een strot met een rauw randje en doet dit met verve! In een wereld vol putrochels is het een verademing om weer eens een echte rockstem te horen!

Afsluiter ‘Not The Only One’ is de laatste track van deze EP en blijkt zich tot een epische rockbalad te ontpoppen. De uitgesponnen opbouw van de song haalt de vaart er een beetje uit, maar uiteindelijk wordt de luisteraar getrakteerd op een prachtige climax ah la ‘Fade To Black’!

Algorythm geeft met deze EP een goed visitekaartje af. Dit is een band die een eigen gezicht heeft en wiens concept heel helder is! Met nog een beetje finetuning liggen nog veel podia voor dit heerschap in het verschiet! Deze schijf komt het best tot zijn recht op de snelweg met het gas helemaal ingetrapt!

Check ook de hilarische videoclip van het nummer ‘I’m Not Gonna Stop’ en zoek de ‘easter eggs’ die verwijzen naar 5 Limburgse Poppodia! Kun jij ze raden? Laat het ons weten!

Dit artikel is gepost in CD reviews, Nieuws, Video door: Mijnstreek Online