Uit den ouden doosch part 3, Festina Lente: Welcome to the Lunapark

In onze rubriek “Uit den ouden doosch” staan we graag stil bij hoogtepunten uit het roemruchte verleden van de muziekscene hier in de regio. Momenteel is er heel veel aandacht voor alles wat er momenteel gaande is in de regio, maar toch kijken we regelmatig met enige weemoed terug naar het verleden. Tijdens redactiemeetings worden regelmatig oude CD’s en demo’s van stal gehaald. Onlangs gebeurde dit ook met de CD “Welcome to the Lunapark” van Festina Lenté. De vergadering dwaalde meteen volledig af naar de tijd dat deze band, met de wortels in het aan Heerlen grenzende heuvelland, een glorieuze tijd kende. Het meest opvallende product van de band is waarschijnlijk wel deze CD en dus ging ie bovenop de stapel van “de oude doosch”. De CD is wat ons betreft van ongekende waarde, vandaar de hernieuwde aandacht.

Festina Lenté is ontstaan ergens rond de millenniumwisseling. De exacte datum is ons niet bekend, maar het zal rond die tijd gebeurd zijn. Wellicht nog iets eerder. Festina Lenté, bestaande uit Remy Harrewijn, Rick Wigman, Rutger Gerritsen en Martijn Soeterbroek (intussen bekend van oa. 21 Eyes of Ruby!).

In de tijd dat de band ontstond kende de hardcore en metal scene in de Mijnstreek hoogtijdagen. Festina Lenté bleek daardoor al snel op te vallen doordat de muziek flink afweek van de meeste formules uit de buurt. Festina Lenté opereerde meer in de nu-metal regionen, waarbij System of a down een aardige vergelijking is. In 2001 brengt Festina Lenté het schijfje “Slack” uit. Het laat heel wat stof opwaaien. De band valt op met creatieve composities en blijkt heel wat talent binnen de gelederen te hebben. Muzikaal valt vooral de contrastrijke zang op, het opvallende groovy drumgeweld en niet als minste de potentie om goede liedjes te schrijven. Daarnaast blijkt de band ook uitermate bedreven in het aanzwengelen van de PR molen. Ze zijn bijvoorbeeld een van de eerste bands in de regio die met een erg coole internet site op de proppen komen. Daarnaast hebben de CD’s vrijwel altijd een CD extra met leuke snuisterijen (denk aan bv. karaoke versies van de songs)

“Slack” laat nog geen uitgekristalliseerde sound horen. De opvolger “Revolve / Paris” ook niet. Terwijl de band steeds vaker op podia te zien is en daar ook altijd opvalt, werkt men aan “Welcome to the Lunapark”. In 2003 is het dan zover. Dan verschijnt de CD waar velen lang op hadden gewacht.

Waar vooral “Slack” nog een fragmentarische clustering van riffs, breaks en muzikale intermezzo’s is, daar is “Welcome to the lunapark” toch echt een schijf met liedjes met een kop en een staart. De CD start met “Lunapark”, een meeslepende openingstrack van een band die een grote ontwikkeling heeft doorgemaakt. Kenmerkend in deze song is het heerlijke refreintje, maar vooral ook de hoempa baslijn. Het gaat meteen alle kanten op. Ookal is de bandopstelling conservatief, de invulling is dat zeker niet! Er wordt geschreeuwd, er wordt gefluisterd en er wordt gegrooved. En dat allemaal in een compact liedje.

Die formule werkt en Festina Lenté slaagt erin dit door te zetten in de songs die volgen. “Pretty path” is een vrij traag, donker nummer met wederom een heerlijk refrein en een fraaie climax. “Trance” is daarentegen weer uptempo en bleek live een van de toppers op de setlist, mede dankzij het hoge spring gehalte en het meeslepende refrein. Later lanceerde de mannen ook nog een fraaie clip bij de song. Check dat hieronder.

Een van de songs die de band live minder speelde was de song “Avalon”. Het zal beslist z’n redenen hebben gehad, maar eigenlijk bleef dat vreemd, want de song is een waar hoogtepunt op de schijf. Het, voor Festina Lenté begrippen, trage nummer kent een grote mate van meeslependheid en kent een refrein dat zelfs 9 jaar na dato nog moeiteloos kan worden meegezongen.

Met de nummers “Bumblebee” en “Clove” wordt de groove weer van stal gehaald. Beide songs kennen een hoofdrol voor Remy en ook de drums zorgen ervoor dat de nummers een geheel eigen dimensie krijgen. Ook de backgroundvocals zorgen ervoor dat deze songs echte Festina Lenté krakers zijn, songs die gewoon Festina Lenté klinken en niet anders.

Het slotstuk van de CD bestaat uit Revolve en Paris. Deze songs werden al eerder uitgebracht en completeren de schijf. Het zijn beide vette songs, maar halen het vooral productioneel niet bij de rest van de schijf.

Na de release van de CD heeft Festina Lenté een hele tijd gewerkt aan een vervolg. Maar helaas sloeg het noodlot toe. In 2006 kondigde de band het laatste concert aan en in april van dat jaar was Festina Lenté voor het laatst live te zien. Mijnstreekonline was er tijdens die show ook bij. Het optreden, dat op een zondagmiddag werd georganiseerd in HQ café de Haas in Voerendaal is geschiedenis. Festina Lenté haalde er zo’n beetje elke kraker van stal en in 2 sets liet het de harten van de fans nog eens in de kelen bonzen. Hoogtepunt die middag was “Avalon”, maar vooral de toegift op de piano van het café. Met de band en haar fans om de piano nam men afscheid met “Another day”. Traantjes wegpinken en het laatste wat we van de band vernamen! The end of a legend!

Foto’s van deze middag in april 2006, geschoten door Mijnstreekonline

 

Dit artikel is gepost in CD reviews, Oude doos, Video door: Mijnstreek Online