Chain of Dogs – Deathworld

De zegetocht van het Heerlense Chain of Dogs gaat onvermoeid door. Wars van trends en hypes doet deze roede wilde honden precies waar ze zelf zin in hebben en waar ze goed in zijn! Een klein jaar geleden nestelde Chain of Dogs zich in een luxe touringcar om onder de vlag van de ‘Black Trolls Over Europe Tour’ vanuit Nederland koers te zetten naar Duitsland en Tsjechië. Het podium werd zelfs gedeeld met de Noorse Blackmetal iconen van Immortal!

Eenmaal terug in Nederland dook COD onder leiding van gitarist/producer Willem Timmer de NOX studio in om de energie van de tour vast te leggen op een nieuwe mini-cd. Eind september zag hun nieuwe telg genaamd Deathworld het licht en werd deze op passende wijze gepresenteerd in de Oefenbunker gedurende een knallende avond waar COD bijval kreeg van het Groningse Jötnar en de Belgische drankorgels van Krigava.

Deathworld trapt af met accordeonklanken verzorgd door Hannes van Finsterforst, waar de band gedurende hun laatste tour goed bevriend mee is geraakt. Deze piratesque binnenkomer gaat vlekkeloos over in ‘D’r Zjwarte Hond Va Krapoel’. Leadzanger Olaf is met zijn markante stem, welke het midden houdt tussen een nuchtere Lemmy van Motorhead en een ruwe versie van Blind Guardian’s Hansi Kursch een van de sterkste troeven van deze band.  

COD is duidelijk een stuk ervarener in het maken van gebalanceerde composities dan enige jaren geleden. De truc is dat elk instrument ergens de lead neemt en de rest vervolgens in dienst van de song een dikke basis weet neer te leggen. Er komen tweemaats polkabeats voorbij, welke door retestrakke double basdrums worden afgewisseld. Er is een hoog meezing gehalte en de vrolijke vibe die de band neerzet nodigt uit tot een feestje!

Het sterkste nummer van dit schijfje is zonder twijfel ‘Ich Bring D’r Doeëd’. Een epische mars, begeleid door fluiten gaat over in een herkenbare melodische metalriff waar multi-instrumentalist Arne zijn Blackmetal krijs over loslaat. In het refrein valt op hoe goed alle verschillende zanglijnen met elkaar verweven zijn. Het hoogtepunt komt in het midden van de song waar het tempo omlaag wordt geschroefd om de zang nog meer ruimte te geven. De harmonische klanken van Joris en Mark van Heidevolk (welke voor het eerst in hun leven in op zijn Limburgs zingen) gaan hand in hand met de powerzang van Olaf, de screams van Arne en de Deathgrunts van Willem. Hoor ik daar op het einde een verdwaalde God Dethroned invloed?

Titel nummer Deathworld neemt afstand van de Limburgse mythen en dialectzang en gooit het qua concept over een sciencefiction boeg, welke de brug verklaart in het artwork tussen ‘The Apotheosis of War’ van Vasily Vereshchagin en de daarbij gevoegde Limburgse elementen. Voor COD begrippen is dit de meest rechttoe rechtaan song van de cd, waar het vraag en antwoord tussen de verschillende zangers en zangeressen opvalt.

Ik durf zonder twijfel te stellen dat Deathworld het beste is wat Chain of Dogs tot nu toe heeft uitgebracht. Het is bijna niet voor te stellen dat dit de zelfde band is die ooit begonnen is als een houterige allegorie van Thrash/psycho/folk/punkabilly. COD heeft een duidelijk kader neergezet en opereert hier erg goed in! Het niveau is hoog! De arrangementen zijn goed doordacht en de band durft in dienst van de nummers te spelen. Deathworld heeft een heldere productie die organisch doch stevig is!

Het sterkste aan Deathworld is de replay value. In deze catchy songs zijn veel lagen verweven, welke uitnodigen om de cd te blijven luisteren en ontdekken! Op basis van Deathworld en hun sterke live reputatie concludeer ik dat we hier te maken hebben met een van de betere (Folk)metal bands van Nederland, welke toch wel heel dicht tegen de subtop begint aan te hikken! Waarom deze Limburgse machine dit jaar niet op D-vers Festival stond is mij een compleet raadsel! Ik hoop dat Chain of Dogs deze stijgende lijn kan voortzetten en tot ongekende hoogte zal groeien!

Reviewer: Ralph

Dit artikel is gepost in audio, CD reviews door: Mijnstreek Online