Phoenix’Ashes viert verjaardag en neemt afscheid van Ruben Lie

Je vijfde verjaardag als band vieren terwijl een van je “founding members” er na deze avond niet meer bij zal zijn. Opmerkelijk! Het is het verhaal van de Heerlense band Phoenix’Ashes. Afgelopen zaterdag vierde men de vijfde verjaardag en dus ook het afscheid van drummer Ruben Lie. Dat moest natuurlijk een memorabele avond worden.

En dat werd het ook! Jammer genoeg niet in de Campus. Zoals intussen bekend is de Campus een “no go” area en daardoor moest Phoenix’Ashes uitkijken naar een alternatief. Omdat alternatieven in Heerlen en omstreken niet mogelijk bleken, werd er uitgeweken naar Downtown in Sittard.

Mijnstreekonline sprong in de auto en bezocht het verjaardagsfeest van Phoenix’Ashes, maar vooral ook het afscheid van Ruben.

De opkomst in Downtown viel een beetje tegen, maar de sfeer in de kelder was opperbest. Terwijl Embrace Destruction bezig was met de laatste nummers van de set nam ik de moeite om lootjes te kopen voor een heuse tombola. Phoenix’Ashes zette dit samen op met de Kiwani’s om zo wat geld binnen te halen voor het goede doel. Een aantal Heerlense ondernemers met het hart op de spreekwoordelijke juiste plek zorgde dat er ook wat moois te winnen viel. Kaarten voor Kensington in de Nieuwe Nor, CD’s, merch en zelf een heuse gitaar!

Terwijl Phoenix’Ashes zich klaarmaakte voor de show werden de prijzen verloot. Een prima manier om de ombouwpauze door te komen en nog voor een goed doel ook!

Overigens stonden er meer bands op de setlist (waaronder One Wonders), maar vanwege de late aankomst kreeg ik daar niets van mee. Dan de show zelf. Intussen weet je wat je van Phoenix’Ashes kunt verwachten. Intussen beschikt de band over een behoorlijk aantal krakers, waarvan “Andromeda” natuurlijk de meest opvallende is. Richting het einde van de show is het naderende afscheid van Ruben duidelijk voelbaar. Tijdens de laatste song gaat het gas er nog eens flink op en ook Ruben slaat nog eens op 200% zijn breaks aan elkaar. Maar dan is het echt klaar en zo is er tijd voor een hartverwarmend applaus voor Ruben!

Ruben is wellicht een van de langst zittende drummers binnen onze scene. Vergeet niet, voorafgaand aan Phoenix’Ashes zat hij ook jarenlang achter de drums in het legendarische .outofreach..

Wij vonden het dan ook niet meer dan gepast om eens terug te kijken in het verleden en naar de toekomst te kijken, samen met Ruben Lie. We onderwierpen hem dan ook aan een vragenvuurtje! Tussen de tekst van het vraaggesprek tref je een aantal historische beelden, afkomstig uit het Mijnstreekonline archief! Lezen jullie mee?

Hey Ruben, je laatste show zit er intussen op. Hoe voelt het nu?
Ik heb gemengde gevoelens. Ik ben opgelucht dat ik mijn laatste show heb gespeeld, maar tegelijkertijd zou ik het podium niet willen missen.

Je hebt dan ook wel een hele tijd achter die ketels gezeten. Velen kennen je natuurlijk van Phoenix’Ashes en natuurlijk .outofreach., maar je loopbaan als drummer is veel langer. Graaf eens wat namen op uit het verleden.
In feite begon ik samen Vincent Schröder, Pieter Vromen en Dennis van de Roer een horrorpunk band. In eerste instantie was onze insteek op gewoon horrorpunk te schrijven, maar om dit te bereiken wilde we eerst oefenen met covers. Omdat de covers vrij goed gingen bleven we hiermee doorgaan en zo waren we ineens een Misfits coverbandje. Helaas, na drie shows (die niet zo goed gingen als we wilden) stopten we ermee. Later werd ik gevraagd om in NoPaNoGa te spelen, een hardcore band uit Brunssum (Brunssum Hardcore!!! :P), waar ik door gebrek aan ervaring en techniek maar heel even mee heb gespeeld. Vervolgens startte ik met Arnout en Nynke een punkbandje genaamd Strike Force Delta, dat door te weinig motivatie helaas niet van de grond kwam. Daarna begon ik een project genaamd Thrive, ook een punkband, maar dat heeft helaas nooit het podium bereikt. Toen hoorde ik dat Arnout en Nynke samen met Manuel een emo band wilde beginnen met invloeden van bijvoorbeeld “the Get Up Kids” en “Boysetsfire”. Het werd uiteindelijk .outofreach..

.outofreach. is een verhaal op zich. Ik kan al aankondigen dat .outofreach. binnenkort “uit de ouden doosch” gehaald wordt. Wat is eigenlijk jou ultieme hoogtepunt in al die jaren als drummer?
Een ultiem hoogtepunt kan ik niet echt noemen. Er zijn zoveel momenten geweest waar ik heel erg van heb genoten. Zoals het eerste optreden van .outofreach. waar 200 man uit hun dak gingen. Een 15 uur lang durende repetitie, waar we bijna oneindig konden jammen om zo tot een mooi samenspel te komen. Een repetitieweek in de zomer, 7 dagen achter elkaar elke dag van 13.00 uur tot 21.00 uur jammen met als pauze een heerlijke barbecue. De allereerste keer in een studio zitten om een CD op te nemen. Al die momenten zijn voor mij onvergetelijk geworden.

Wat ga je doen nu in de tijd die je tot dusver besteedde aan drummen?
Die tijd ga ik vooral besteden aan Weng Chun Kung Fu. Weng Chun Kung Fu is een zachte vechtkunst waar gezondheid, filosofie en zelfverdediging centraal staat. De oorsprong komt van de Zuid-Chinese Shaolin tempel. Deze stijl is eigenlijk een combinatie van verschillende stijlen die samen een compleet systeem maken. Ik zal er verder maar niet dieper op in gaan. Als mensen meer hierover willen weten kunnen ze me beter persoonlijk aanspreken.

Nou je hoort het mensen, meer hierover weten is Ruben vragen!
Tot slot, je hebt jaren onafgebroken achter de drums gezeten en dat vrijwel altijd samen met je broer en zus. Hoelang ga je het volhouden om niet meer met ze te spelen? Verkoop je de Sonor, of zet je hem toch onder handbereik ergens in huis?

Ik ga mijn drumset zeer zeker niet verkopen. Ik kan me niet voorstellen dat ik nooit meer ga drummen. Ik verwacht dat jullie me over een tijd zeker weer op het podium zullen zien.

Foto’s van de afscheidsshow van Ruben vind je hieronder

Dit artikel is gepost in foto's, Nieuws, shows door: Mijnstreek Online